Sprzedaż zagraniczna to nie tylko marketing, płatności i logistyka. Wraz z wejściem na kolejny rynek pojawiają się również lokalne wymagania dotyczące opakowań, oznaczeń, podatków i odpowiedzialności producenta.
Problem w tym, że nie istnieje jeden zestaw zasad dla całej Europy. To samo opakowanie może wymagać innego podejścia w Niemczech, Francji, Hiszpanii czy Wielkiej Brytanii. Dlatego przed rozpoczęciem sprzedaży warto sprawdzić nie tylko produkt, ale również sposób jego zapakowania i wysyłki.
Sortowanie przesyłek i opakowania na rynku DACH
Automatyczne sortownie przewoźników wykorzystują skanery, taśmy i systemy rozpoznające przesyłki. Kolor, kształt, powierzchnia opakowania, położenie etykiety czy wystające elementy mogą mieć znaczenie dla tego, czy paczka przejdzie przez proces automatycznie.
Nie oznacza to jednak, że każdy czarny foliopak wysłany do Niemiec lub Austrii automatycznie będzie wymagał ręcznej obsługi.
Wymagania dotyczące koloru, kształtu, etykiet i obsługi ręcznej zależą od przewoźnika i usługi. Sprawdź je przed wyborem opakowania; jasny kolor sam nie gwarantuje prawidłowego sortowania. Koszt dopłaty ustal z aktualnej umowy i taryfy.
W praktyce oznacza to jedno: zanim zamówisz dziesiątki tysięcy nowych opakowań do sprzedaży zagranicznej, sprawdź wymagania firm, które rzeczywiście będą je przewozić.
Niemieckie PostG i ciężkie paczki
W Niemczech dodatkowe wymagania dotyczą również cięższych przesyłek.
Niemiecki §73 PostG rozróżnia paczki o masie ponad 10 do 20 kg oraz ponad 20 kg. Przewiduje wyraźnie różne oznaczenia obu grup; nie narzuca jednego wspólnego wzoru „10+”/„20+” ani dopłaty 5–15 EUR.
Sposób przygotowania przesyłki uzgodnij z przewoźnikiem. Nie rozciągaj też niemieckiego przepisu automatycznie na całą strefę DACH — Austria czy Szwajcaria wymagają osobnego sprawdzenia.
Wielka Brytania i Plastic Packaging Tax
Wielka Brytania ma własny system podatkowy dotyczący plastikowych opakowań — Plastic Packaging Tax.
Od 1 kwietnia 2026 roku stawka wynosi 228,82 GBP za tonę objętych podatkiem plastikowych komponentów opakowań.
Komponent zawierający co najmniej 30% plastiku pochodzącego z recyklingu jest zwolniony z podatku. W przypadku komponentu opodatkowanego podstawą naliczenia nie jest jednak wyłącznie masa plastiku pierwotnego.
Istotny jest również próg rejestracji. Dotyczy on przedsiębiorstw, które:
wyprodukowały lub zaimportowały co najmniej 10 ton gotowych plastikowych komponentów opakowań w ciągu ostatnich 12 miesięcy albo
przewidują produkcję lub import co najmniej 10 ton takich komponentów w kolejnych 30 dniach.
Co ważne, obowiązek rejestracji może istnieć również wtedy, gdy część opakowań nie powoduje faktycznej zapłaty podatku.
Jeżeli korzystasz ze zwolnienia związanego z zawartością recyklatu, musisz mieć odpowiednie dowody potwierdzające jego udział. Nie istnieje jednak zasada, według której brak jednego konkretnego certyfikatu automatycznie oznacza przyjęcie 0% recyklatu.
Włochy – oznakowanie środowiskowe opakowań
We Włoszech trzeba ustalić właściwe oznaczenia materiałowe oraz informacje przeznaczone dla odbiorcy. Zakres zależy m.in. od rodzaju opakowania oraz tego, czy funkcjonuje ono w kanale B2B czy B2C.
Nie oznacza to jednak, że każdy element opakowania — włącznie z każdą taśmą — musi mieć własny nadruk.
Informacja może być przekazana również przez dopuszczalne etykiety lub rozwiązania cyfrowe. Sposób oznaczenia poszczególnych elementów oraz opakowań wieloskładnikowych należy sprawdzić według aktualnych wytycznych CONAI.
Przy projektowaniu opakowania na rynek włoski nie warto więc zaczynać od mechanicznego umieszczania kodów na każdym elemencie. Najpierw trzeba ustalić, z jakim rodzajem opakowania mamy do czynienia i jakie informacje rzeczywiście powinny znaleźć się na nim lub w powiązanym kanale informacyjnym.
Francja – Triman i Info-Tri
Francuski system oznakowania opakowań wymaga osobnej analizy.
Dla rynku francuskiego sprawdź właściwy zakres Triman i Info-Tri, w tym wyjątki oraz dopuszczalną formę przekazania informacji.
Jednocześnie przepisy te pozostają przedmiotem sporu na poziomie Unii Europejskiej. 17 lipca 2025 roku Komisja Europejska ogłosiła decyzję o skierowaniu sprawy francuskiego oznakowania do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
Samo postępowanie nie oznacza jednak automatycznego zawieszenia obowiązków przedsiębiorcy.
Dlatego wejście na rynek francuski powinno poprzedzać sprawdzenie aktualnego stanu regulacji dla konkretnego produktu i opakowania, zamiast opierania decyzji wyłącznie na informacji o sporze pomiędzy Francją a Komisją Europejską.
Hiszpania – podatek od plastiku niepochodzącego z recyklingu
W Hiszpanii funkcjonuje podatek dotyczący opakowań z tworzyw sztucznych nieprzeznaczonych do ponownego użycia.
Stawka wynosi 0,45 EUR za kilogram plastiku niepochodzącego z recyklingu w produktach objętych podatkiem.
To istotna różnica względem systemu brytyjskiego. Nie obowiązuje tutaj ogólny próg 30% recyklatu, którego przekroczenie zwalnia cały komponent z podatku. Podstawą jest ilość plastiku niepochodzącego z recyklingu.
Ilość recyklatu potwierdza certyfikacja akredytowanej jednostki zgodnie z UNE-EN 15343:2008.
Dlatego przy jednym opakowaniu przeznaczonym jednocześnie na rynek brytyjski i hiszpański nie należy zakładać, że spełnienie wymogów jednego systemu automatycznie rozwiązuje temat drugiego.
Rumunia – obowiązki wobec AFM
Przy sprzedaży na rynku rumuńskim znaczenie mają obowiązki związane z Administrația Fondului pentru Mediu, czyli AFM.
Nie należy jednak traktować rumuńskiego systemu jako prostej taryfy, w której każdy kilogram trudniejszego do recyklingu plastiku automatycznie oznacza coraz wyższą opłatę.
Przed wejściem na rynek rumuński ustal obowiązki wobec AFM dla konkretnego modelu sprzedaży: rejestrację, raportowanie i rozliczenia.
Zakres odpowiedzialności trzeba więc oceniać na podstawie faktycznego sposobu wprowadzania produktów i opakowań na rynek.
Czechy – minimalizacja opakowań
W Czechach istotne jest ograniczanie nadmiernej ilości materiału opakowaniowego, ale również tutaj warto uważać na zbyt proste wnioski.
Większe pudełko nie oznacza automatycznie kary.
Minimalizację ocenia się z uwzględnieniem funkcji i ochrony produktu. Opakowanie musi przecież spełniać swoje podstawowe zadanie: bezpiecznie dostarczyć zawartość do odbiorcy.
Obowiązek wynika z przepisów, a nie z samego uczestnictwa w systemie EKO-KOM.
Projektując opakowanie, trzeba więc szukać kompromisu pomiędzy ograniczeniem niepotrzebnego materiału a ochroną produktu podczas transportu.
Szwecja i Dania – dwa odrębne systemy
Kraje skandynawskie również nie powinny być traktowane jako jeden system.
W Szwecji należy sprawdzić rejestrację i obowiązki producenta oraz współpracę z właściwą organizacją odpowiedzialności producenta. Działają tam m.in. NPA oraz TMR.
Dania ma odrębny system, a krajowy rejestr producentów prowadzi Dansk Producentansvar.
Opłaty należy ustalać według właściwych zasad krajowych, materiałów oraz zawartych umów. Nie można przyjmować, że każdy laminat automatycznie otrzymuje najwyższą możliwą stawkę.
To dobry przykład tego, dlaczego określenie „sprzedajemy do Skandynawii” jest niewystarczające przy projektowaniu zgodności opakowań. Każdy rynek trzeba sprawdzić osobno.
Najważniejsze różnice pomiędzy rynkami
| Rynek | Główne zagadnienie | Co sprawdzić przed sprzedażą |
|---|---|---|
| Niemcy | Ciężkie paczki i wymagania przewoźnika | Oznaczenie przesyłek powyżej 10 kg i 20 kg oraz zasady konkretnej usługi kurierskiej |
| Wielka Brytania | Plastic Packaging Tax | Próg rejestracji, zawartość recyklatu, dokumentację i aktualną stawkę 228,82 GBP/t |
| Włochy | Oznakowanie środowiskowe | Rodzaj opakowania, kanał B2B/B2C, właściwe kody i dopuszczalną formę informacji |
| Francja | Triman i Info-Tri | Zakres obowiązku, wyjątki i aktualny stan regulacji |
| Hiszpania | Podatek od plastiku | Masę plastiku niepochodzącego z recyklingu i dokumentację zgodną z UNE-EN 15343:2008 |
| Rumunia | Obowiązki wobec AFM | Rejestrację, raportowanie i rozliczenia właściwe dla modelu sprzedaży |
| Czechy | Minimalizacja opakowań | Czy ilość materiału jest uzasadniona funkcją i ochroną produktu |
| Szwecja | Odpowiedzialność producenta | Rejestrację i współpracę z właściwą organizacją odpowiedzialności producenta |
| Dania | Odpowiedzialność producenta | Rejestrację w systemie Dansk Producentansvar i właściwe obowiązki krajowe |
Zanim wyślesz towar za granicę
Największym błędem jest projektowanie jednego „europejskiego” opakowania na podstawie kilku zasłyszanych zasad.
Zamiast tego:
Sprawdź wymagania przewoźnika. Kolor, kształt, wymiary i sposób oznaczenia przesyłki mogą wpływać na jej obsługę i koszt.
Zweryfikuj rynek docelowy. Nie przenoś automatycznie zasad obowiązujących w jednym państwie na pozostałe kraje.
Zbierz dokumentację materiałową. Jeżeli wysokość podatku lub zwolnienie zależy od zawartości recyklatu, ustal wcześniej, jakie dowody będą potrzebne.
Sprawdź oznakowanie przed produkcją. Wymagania mogą zależeć od materiału, konstrukcji, odbiorcy i sposobu sprzedaży.
Nie projektuj wyłącznie pod regulacje. Opakowanie nadal musi chronić produkt i działać w realnym procesie logistycznym.
Koszt sprawdzenia tych elementów przed produkcją jest zwykle znacznie łatwiejszy do kontrolowania niż zmiana gotowych opakowań po rozpoczęciu sprzedaży.
Opakowanie na nowy rynek? Zacznij od wymagań
Regulacje opakowaniowe zmieniają się, a obowiązki potrafią zależeć od szczegółów konkretnego produktu, materiału oraz sposobu wprowadzania go na rynek. Dlatego przed produkcją warto dokładnie określić kraj docelowy i sprawdzić wymagania dla danego przypadku.
ViEW koordynuje dobór producenta i pozyskanie uzgodnionej dokumentacji. Wymagania rynku oraz zakres specjalistycznej oceny potwierdzamy przed realizacją.
Jeśli planujesz wysyłkę produktów na nowy rynek, możemy pomóc Ci przełożyć wymagania dotyczące opakowania na konkretną specyfikację produkcyjną.
Niemcy
Postgesetz (PostG), §73 – wymagania dla paczek o podwyższonej masie.
Wielka Brytania
HM Revenue & Customs / GOV.UK – Plastic Packaging Tax.
Finance Act 2026 – aktualizacja stawki Plastic Packaging Tax od 1 kwietnia 2026 r.
Włochy
CONAI – wytyczne dotyczące środowiskowego oznakowania opakowań oraz stosowania kanałów cyfrowych.
Francja
Code de l’environnement – przepisy dotyczące Triman i Info-Tri.
Komisja Europejska – decyzja z 17 lipca 2025 r. o skierowaniu sprawy dotyczącej francuskiego oznakowania odpadów do Trybunału Sprawiedliwości UE.
Hiszpania
Ley 7/2022 de residuos y suelos contaminados para una economía circular.
Agencia Tributaria – zasady podatku od opakowań z tworzyw sztucznych nieprzeznaczonych do ponownego użycia.
Rumunia
Administrația Fondului pentru Mediu – zasady dotyczące obowiązków i rozliczeń opakowań.
OUG nr 196/2005 privind Fondul pentru mediu.
Czechy
Zákon č. 477/2001 Sb., o obalech – czeska ustawa o opakowaniach.
Szwecja
Naturvårdsverket – producer responsibility for packaging.
Förordning (2022:1274) om producentansvar för förpackningar.
Dania
Dansk Producentansvar – producer responsibility for packaging i krajowy rejestr producentów.
